گردو:

گردو را به نام "غذاي مغز" نيز مي شناسند و اين فقط به خاطر شباهت آن به مغز نيست، بلکه به خاطر وجود امگا3 فراوان آن مي باشد. براي درست عمل کردن مغز، به امگا 3 نياز داريم.

مصرف 4 عدد مغز گردو در روز موجب افزايش اسيد چرب ضروري امگا 3 مي گردد.

15درصد از چربي هاي گردو از نوع چربي هاي غير اشباع و مفيد براي سلامت قلب مي باشد. اين نوع چربي، پايين آورنده کلسترول بد(LDL) و افزايش دهنده کلسترول خوب(HDL) است.

يک چهارم فنجان مغز گردو، در حدود 8/90 درصد نياز روزانه بدن به اين چربي ضروري را تامين مي کند.

فوايد گردو:

1- کاهش کلسترول کل

2- کاهش LDL کلسترول

3- افزايش HDL کلسترول

4- افزايش قابليت ارتجاعي رگ هاي بدن

5- محافظت در برابر بيماري قلبي

 6- افزايش قدرت ذهن و هوش

7- مفيد براي تنگي نفس

8- جلوگيري از ورم مفاصل

9- مفيد در بيماري هاي پوست نظير: اگزما و پسوريازيس( به وجود آمدن لکه هاي قرمز رنگ در پوست)

10- ضد سرطان

11- داراي آنتي اکسيدان. در بين آجيل ها، آنتي اکسيدان گردو و شاه بلوط از همه بيشتر است.

12- محافظت از سيستم ايمني

13- جلوگيري از لخته خون

14- تنظيم سوخت و ساز در بدن

15- تنظيم فشار خون

16- تنظيم قند خون

17- جلوگيري از پارکينسون و آلزايمر

18- جلوگيري از سنگ کيسه صفرا

19- حفاظت از استخوان

20- روغن گردو درمان کننده دردهاي مفاصل است و جذب مواد غذايي را آسان مي کند.

22- زناني که در هفته 28 گرم آجيل و بادام زميني مصرف مي کنند، 25 درصد احتمال پيشرفت سنگ کيسه صفرا را کم مي کنند.

23- اگر مي خواهيد خواب آرامي داشته باشيد، براي شام، سالاد سبزيجات به همراه گردو مصرف کنيد.

گرچه فوايد زيادي در آجيل پنهان است، بعضي ها به گمان اين که آجيل موجب افزايش وزن مي شوند، از خوردن گردو و ديگر آجيل ها امتناع مي کنند. ولي ثابت شده است، افرادي که حداقل 2 بار در هفته آجيل مصرف مي کنند، احتمال افزايش وزن در آنها به مراتب کمتر از آنهايي است که اصلا آجيل مصرف نمي کنند. پس به گمان اين که اگر گردو يا آجيل بخوريد چاق مي شويد، اين غذاي بسيار خوشمزه و مفيد را از خود دور نکنيد.

ويتامين ها و عناصر معدني موجود در گردو:

گردو بهترين منبع منگنز و مس مي باشد.

در گردو، منيزيم و فسفر نيز وجود دارد. مقداري روي، آهن، کلسيم و سلنيوم نيز پيدا شده است.

گردو مقدار کمي سديم يا نمک دارد.

گردو حاوي بيشترين مقدار ويتامين هاي B6، B1 و B5( پانتوتنيک اسيد) مي باشد.

در گردو ويتامين هايي نظيرE ،B3 و B2 نيز وجود دارد.

 ریواس :             

ریواس یا ریباس، گیاهی است از تیره ی ترشک ها ( هفت بندها ) و دارای ساقه های هوایی و برگ های آن محتوی مواد ذخیره ای و اسیدی است و به همین جهت مورد استفاده ی خوراکی قرار می گیرد.

ریواس هنگام بهار در نواحی گوناگون ایران، دامنه ی کوه ها، کنار رودخانه ها و مناطق برخوردار از آب های راکد می روید و برگ ضخیم و گوشت دار این گیاه مصرف غذایی دارد. تکثیر ریواس معمولاً با کشت در خزانه و انتقال به کشتزار و یا از طریق کشت بذر تازه صورت می گیرد.

خواص درمانی

ریواس طبیعت سرد دارد و دارای ویتامین ها و املاح معدنی گوناگونی است. برای تمامی اعضای بدن، ماده ی غذایی بسیار ممتازی شمرده می شود و اثر شگفت انگیز و معجزه آسایی دارد. قابض است و برای تقویت 

معده  و کبد مفید می باشد. خوردن ریواس برای بیماران تب  دار و بی اشتها مفید بوده و یرقان  ، وسواس  ، سستی را درمان می نماید. در این گونه موارد می توان 100 گرم از آب ریواس یا رب ریواس را میل کرد. صفرا و دل به هم خوردگی را رفع می کند و برای حصبه  و اسهال گرم صفراوی مفید بوده و کرم کُش است. خوردن ریواس را نباید در برنامه ی غذایی از یاد بُرد. ریواس را برای تهیه ی خورش، کمپوت، مربا و شربت مورد استفاده قرار می دهند. سعی کنید در مصرف ریواس زیاده روی نکنید.

مفیدترین طریقه مصرف آن، مصرف آب ریواس همراه با آب 

هویج ، کرفس ، خیار و سیب  می باشد که یک سوم آب ریواس و دو سوم بقیه مواد است.

ریواس اثر ملین داشته و اشتها آور است و برای 

افزایش اشتها  و یبوست مفید می باشد. مصرف ریواس برای مبتلایان به سنگ کلیه و ناراحتی های مثانه خطرناک است.

شیر مادرانی که ریواس می خورند، در نوزادان تولید 

اسهال  می کند. ریواس، مقوی قلب و اعصاب بوده و برای درمان بواسیر مفید است.

ریواس به عنوان فعال کننده ی عملکرد دستگاه گوارش، ناقل نمک های صفراوی و محرک ترشح کبد شناخته شده است. نخستین کار کرد آن در دهان این است که با تحریک جوانه های چشایی به واسطه ی مزه ی تلخ خوشایندش، موجب پاک شدن حفره ی دهان شده و 

دهان را برای چشیدن غذای بعدی آماده می سازد. این گیاه در معده سبب افزایش ترشح معدی و تحریک آن می شود. در نتیجه به طور کلی باعث بهبود عملکرد معده می گردد.

علاوه بر این با تحریک ترشح نمک های صفراوی از کبد، به تنظیم جذب چربی از روده کمک می کند.

ریواس خاصیت مسهلی، ضد التهابی و متعادل کننده ی عملکرد روده ها (درمان یبوست و اسهال) را داشته و در درمان یرقان، خونریزی معدی- روده ای، اختلال قاعدگی، ورم ملتحمه ی چشم، جراحات ناشی از ضربات و صدمات جسمانی، 

زخم های چرکی سطحی و سوختگی های حاصل از حرارت کاربرد دارد.

سایر مصارف ریواس

ریواس به علت خاصیت اسیدی، برای پاک کردن ظروفی که آثار سوختگی مواد غذایی در آنها به جای مانده باشد، مورد استفاده قرار می گیرد.

افرادی که موی آن ها قهوه ای کم رنگ است، با استفاده از ریشه ی این گیاه می توانند به رنگ موی طلایی دست یابند. برگ های ریواس را می توان به عنوان حشره کش موثر برای دفع حشرات به کار برد.

 فندق :                                

فندق خواص و ارزش تغذیه ‌ای زیادی دارد، به همین دلیل از بروز خیلی بیماری‌ ها پیشگیری می ‌کند.

در هر 28 گرم فندق که به طور متوسط معادل 20 عدد مغز آن می باشد، 176 کالری انرژی نهفته است. این مقدار فندق دارای 17 گرم چربی، 5 گرم کربوهیدرات، 4 گرم پروتئین و حدودا 2 گرم آب می باشد.

فندق با داشتن روغنی خاص (اسید اولئیک)، پروتئین، کربوهیدرات، بتاسیتوسترول، ویتامین‌ها و املاح ضروری، جایگاه مخصوصی را در بین دیگر آجیل‌ ها باز نموده است.

بتاسیتوسترول

بتاسیتوسترول که به مقدار زیادی در فندق یافت می ‌شود، اثر فوق‌العاده‌ای در کاهش کلسترول و پیشگیری از سرطان (مخصوصا سرطان سینه و پروستات) دارد.

روغن فندق

فندق غنی از روغن است. در واقع 60 تا 70 درصد فندق از روغن تشکیل شده است.

این ساختار و ترکیب روغنی دارای فواید زیر برای بدن است:

تامین انرژی، تنظیم حرارت، محفاظت در برابر عوامل بیرونی و کمک به گردش ویتامین‌های محلول در چربی.

در روغن فندق، برخی اسیدهای چرب وجود دارند که اعمال مهمی را برای بدن انجام می‌ دهند؛ به عنوان مثال "اسید اولئیک" موجود در روغن فندق از افزایش کلسترول خون پیشگیری می‌کند(کلسترول را به میزان 2/26درصد کاهش می ‌دهد)، قند خون را تنظیم می ‌کند و آپوپروتئین A-1 را که برای پیشگیری از بروز بیماری ‌های عروق سیاهرگ مفید است، افزایش می ‌دهد(به میزان 25 درصد) و آپوپروتئین B که مضر می ‌باشد را کاهش می ‌دهد(به میزان 5/7 درصد).

دیگر اسید چرب مفید در روغن فندق، "اسید لینولئیک" است که به مقدار زیادی در روغن فندق یافت می ‌شود. لینولئیک اسید نقش خیلی مهمی در رشد و سلامت اندام‌ ها دارد.

ویتامین های فندق

فندق یک منبع خوب از ویتامین‌های B1،B2 و B6 است. این ویتامین ‌ها برای حفظ سلامت مغز و خون‌سازی ضروری هستند، مخصوصا برای کودکان در حال رشد.

ویتامین E

ثابت شده است که مصرف 25 تا 30 گرم فندق در روز، تمامی ویتامینE مورد نیاز در روز را تامین می کند و برای پیشگیری از بیماری‌ های عروق سیاهرگ قلبی و سرطان کافی است.

روغن فندق بهترین منبع شناخته شده ویتامین E است که برای سلامت ماهیچه ‌های قلب و دیگر ماهیچه‌ های بدن ضروری است.

این ویتامین همچنین برای عملکرد طبیعی سیستم تولید مثل ضروری می ‌باشد.

ویتامین E از تجزیه و همولیز گلبول ‌های قرمز خون جلوگیری می ‌کند، بنابراین به عنوان نوعی محافظ در برابر کم‌ خونی یا آنمی عمل می کند

از دیگر فواید ویتامین E که در فندق به وفور یافت می ‌شود، پیشگیری و ممانعت از عوامل ایجاد کننده سرطان می ‌باشد. اگر سرطان قبلا در بدن شکل گرفته باشد، ویتامین E با سلول‌ های سرطانی می‌ جنگد.

املاح فندق

فندق دارای مواد معدنی زیر می باشد:

* کلسیم، که برای رشد استخوان ها و دندان‌ ها ضروری است.

* آهن،که در خون ‌سازی نقش دارد.

* روی،که نقش مهمی در هورمون‌ های جنسی دارد.

* پتاسیم، که برای تحریک سیستم عصبی و عملکرد مناسب عضلات و ماهیچه‌ ها ضروری است.

در نهایت این که:

تحقیقی جدید نشان داده است، افرادی که فندق و یا روغن آن را مصرف می‌ کنند، 50 درصد کمتر از کسانی که هیچ گاه فندق نمی ‌خورند، در معرض خطر مرگ بر اثر حمله ‌های قلبی هستند.

 سیب زمینی:

سیب‌زمینی‌، دارای خواص فراوانی است و کمک خوبی برای درمان بسیاری ازبیماری‌ها محسوب می‌شود.

سیب‌زمینی‌ها سرشار از مواد مغذی هستند ولی متاسفانه بسیاری از افراد از این منبع غذایی به اشکال ناسالم مانند سیب‌زمینی‌سرخ کرده و یا چیپس سیب‌زمینی استفاده می‌کنند و حتی اگر آن را به صورت پخته نیز مصرف می‌کنند آن را با مواد چربی مانند پنیر و کره و خامه مخلوط کرده و می‌خورند.

این افراد بهتر است بدانند که استفاده از این روش‌ها و تکرار آن، ‌نتیجه‌ای جز افزایش احتمال بروز نارسایی‌های قلبی را در آنان به همراه نخواهد داشت.

اگر به روش صحیح از سیب‌زمینی‌ها استفاده شود مواد غذایی کم کالری و سرشار از فیبر محسوب شده که موجب سلامت بدن می‌شوند.

برخی از خواص سیب‌زمینی‌عبارتند از:

1- موجب افزایش وزن می‌شوند.

سیب‌زمینی‌ها حاوی مقدار فراوانی کربوهیدرات و مقدار کمی پروتئین هستند. مصرف سیب‌زمینی برای آنان که لاغر هستند و می‌خواهند وزن، اضافه کنند، توصیه می‌شود. این ماده غذایی دارای ویتامین‌های سی و ب ‌کمپلکس است.

2- هضم آن راحت است.

سیب‌زمینی‌ها به خاطر اینکه سرشار از کربوهیدرت‌ها هستند هضم آن‌ها آسان است از این رو،‌ این ماده غذایی به بیماران و کودکان که نیاز به غذایی با هضم راحت و انرژی‌زا دارند، توصیه می‌شود.

3- برای پوست مفید است.

ویتامین‌های گروه سی و ب کمپلکس و مواد معدنی مانند پتاسیم، منیزیم، فسفر و روی، محافظان خوبی برای پوست محسوب می‌شوند.

 سیب‌زمینی‌ رنده شده را با مقداری عسل مخلوط کرده و برای رفع چروک‌های پوستی و هرگونه لکه‌ پوستی ناشی از افزایش سن آن را روی پوست بمالید.

4- موجب تقویت مغز می‌شود.

اصولا عملکرد مناسب مغز به ذخیره اکسیژن، سطح گلوکز، منیزیم، برخی از اعضای ویتامین‌ ب کمپلکس و برخی هورمون‌ها مانند اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب مانند اسیدهای چرب امگا 3 بستگی دارد و سیب‌زمینی نه تنها حاوی تمام این خواص است بلکه دارای ترکیبات دیگری مانند روی و فسفر نیز هست که برای مغز مفیدند.

5- خاصیت ضد التهابی دارد.

به خاطر وجود مواد مغذی مانند ویتامین سی و ویتامین ب و پتاسیم در این ماده غذایی، می‌تواند کلیه التهابات بیرونی و درونی را مانند التهاب روده و سیستم گوارش را تسکین بخشد و از آن رو که هضم راحتی دارد برای کسانی که دارای زخم‌های دهانی هستند غذای خوبی به شمار می‌رود.

6- برای درمان روماتسم توصیه می‌شود.

وجود برخی از مواد مغذی مانند ویتامین‌ها، کلسیم و منیزیم در این ماده غذایی کمک خوبی برای درمان روماتیسم محسوب می‌شوند.

بهارنارنج:

مناطق رویش یا كشت آن در مناطق شمالی و جنوبی ایران است.

بهار نارنج همان شكوفه درخت نارنج است كه در فصل بهار درخت را زینت داده، در پاییز و زمستان، جای خود را به میوه نارنج می ‌دهد. این گل اگرچه در پخت مربا مورد استفاده قرار می‌ گیرد، ولی كاربرد اصلی آن به‌ همان صورت گل خشك و به ‌خصوص عرق در طب گیاهی است.

برای مصرف دارویی، شكوفه‌های بهار نارنج را صبح زود که به حالت غنچه ی نشكفته است، می چینند و سپس در محلی تاریك سریع خشك می ‌كنند تا تغییر رنگ ندهند.

اثرات درمانی:

* مهم ترین خاصیت دارویی بهار نارنج تأثیر آن روی سیستم عصبی بدن است. بهار نارنج آرامش‌بخش و ضدهیجانات دستگاه عصبی است و سردردهای عصبی و میگرنی را كاهش می ‌دهد.

* بهارنارنج در تقویت معده بسیار مؤثر است و تپش نامنظم قلب، تشویش و اضطراب را از بین می ‌برد.

* برای كنترل تشنج‌ها و حمله قلبی هم بهار نارنج را توصیه می ‌كنند.

* اگر مشكل كم‌خوابی یا بی‌خوابی دارید، حتماً پیش از خواب، مقداری عرق بهار نارنج یا چای آن را بنوشید.

* اشتها آور و ضد سرفه است.

 ذرت:

ذرت كه به فارسی بلال نیز نامیده می شود گیاهی است یكساله و یك پایه ,  دارای ساقه ای راست كه ارتفاع آن تا چهارمتر می رسد.ذرت گیاه بومی آمریكای مركزی و مكزیك است و از آنجا به نقاط دیگر دنیا راه یافته است . برگهای ذرت متناوب و دراز می باشد . گلهای نر ذرت بصورت خوشه ای بوده كه مركب از سنبل های قرمز روشن می باشد . گلهای ماده آن از 2تا 4 گل تشكیل شده در كنار برگ های ذرت قرار دارد .غشایی كه روی بلال را می پوشاند سبز رنگ و مانند برگ می باشد . دانه های كروی شكل ذرت در اطراف محور مركزی بلال قرار گرفته اند . این دانه ها برنگ زرد یا قهو ه ای می باشند .

خواص درمانی ذرت 
 ذرت دارای ارزش غذایی فراوانی است و بعلت نداشتن گلوتن (ماده چسب گندم) قابلیت تهیه نان  از آن وجود ندارد . بنابراین برای تهیه نان ذرت باید آن را با سایر غلات مخلوط کرد .
ذرت از نظر طب قدیم ایران سرد و خشك است "
1) پماد ذرت خشك كننده زخم ها می باشد .
2) ذرت غذای خوبی برای پیشگیری از سرطان است.
3) استفاده مداوم از ذرت از كرم خوردگی دندان جلوگیری می كند .
4)روغن ذرت كلسترول خون را پائین می آرود .
5)روغن ذرت برای درمان اگزما و بیماریهای پوستی مفید است.

خواص درمانی كاكل ذرت 
 كاكل ذرت را قبل از رسیدن كامل میوه یعنی قبل از پژمرده شدن می چینند و بسرعت خشك می كنند . كاكل ذرت بعد از خشك شدن رنگ قهوه ای پیدا می كند .
برای درست كردن دم كرده كاكل ذرت ،‌مقدار 30 گرم از آنرا در یك لیتر آب جوش ریخته و به مدت پنج دقیقه دم می كنند .
1-دم كرده كاكل ذرت ادرار آور است و آرام كننده دستگاه ادراری است .
2-درد و ناراحتی های دستگاه ادراری را تسكین می دهد .
3-سنگ مثانه ،‌التهاب ،‌ورم مثانه و درد مثانه را از بین می برد .
4-كاكل ذرت بطور كلی دستگاه ادراری را تمیز می كند .
بغیر از كاكل ذرت از برگ و ریشه وساقه بلال نیز استفاده طبی بعمل می آید .
1) جوشانده ساقه وسط بلال خونریزی از بینی را بند می آرود.
2) برای دفع سنگ مثانه از جوشانده برگهای بلال استفاده كنید .
3) جوشانده ریشه ذرت برای سوزش مجاری ادراری مفید است .
4) جوشانده وسط بلال درد شكم و معده را از بین می برد .
5) در قدیم برای معالجه سوزاك از جوشانده ساقه بلال استفاده می كردند .

 شلیل:

طبیعت سرد و تر دارد

اعتقاد بر این است که شلیل یکی از قدیمی ترین میوه ها بوده و ظاهراً 2000 سال قبل در چین رشد می کرده است. تا اواخر دهه 40 شلیلها سبز کم رنگ ، دارای اندازه ای کوچک و گوشتی سفید داشته اند. گوشت آن آبدار بود اما میوه ای بسیار ترد با هسته ای کم عمر محسوب می شد. شلیل امروزه با کمک پرورش دهندگان و مدارس کشاورزی از اجدادشان فاصله بسیار زیادی گرفته اند. اکنون شلیها بسیار تطبیق پذیرند و در آشپزی کاربرد زیادی دارند.آنها چه بصورت پخته و چه خام جایگزین خوبی برایهلو هستند چون قبل از آماده سازی نیازی به کندن پوست آنها نمی باشد.

 در حال حاضر بیش از 150 گونه شلیل وجود دارد که فقط از نظراندازه ، شکل ، طعم ، بافت و رنگ متفاوت هستند. انتظار می رود با معرفی دو یا گونه جدید شلیل در هر سال محبوبیت این میوه مداوم باشد.گونه های موجود شلیل پیوسته از نظر طعم بهتر و ظاهری زیبا تر و عمر طولانی تر هسته در حال ارتقا می باشند.بسیاری از گونه های جدید که شما امروزه از آنها لذت می برید شاید در 5 یا 10 سال آینده دیده نشوند.

 شلیل سرشار از ویتامین های C و A و بهترین میوه برای افراد گرمازده است.

 بیش از 150 گونه شلیل در دنیا وجود دارد. شلیل میوه بومی آسیاست. این میوه كه هلوی بدون كرك نامیده می شود، از خانواده هلو است و طعمی شیرین تر از هلو دارد.

 شلیل در پیشگیری از بروز بسیاری از بیماری های مزمن نظیر سرطان، دیابت و بیماری های قلبی عروقی كه از مهمترین علل مرگ و میر هستند موٌثر است.

ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد. این میوه منبع بسیار غنی ای از بتاكاروتن است. بتاكاروتن با خاصیت آنتی اكسیدانی بسیار نیرومندی كه دارد و با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری ها جلوگیری می كند.

 یكی دیگر از خواص بتاكاروتن، جلوگیری از بروز بیماری های قلبی ـ عروقی است.

 فیبر دیگر تركیب قابل توجه در این میوه است كه سبب كاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می دهد. مصرف شلیل می تواند در كنترل قندخون موٌثر باشد.

 آووکادو:

 خیار :

خیار گیاه بومی هندوستان است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است. حدود بیست قرن قبل از میلاد مسیح مصریان قدیم از آن استفاده می كرده اند.

خیار از آن دسته میوه های بهشتی است که پیامبر گرامی اسلام به آن علاقه ی فراوان داشته اند و خوردن آن را با کمی نمک توصیه می فرمودند.

خیار گیاهی است علفی و یكساله دارای ساقه ی خزنده و پوشیده از خارهای نازك و خشن است . برگ های آن بزرگ و دارای زاویه و دندانه دار است. گل های آن زرد رنگ كه به دو صورت نر و ماده روی یك پایه قرار دارند. میوه آن سبز رنگ و بسته به نوع و نژادهای مختلف ممكن است كوچك یا بزرگ باشد.

در کتاب های علمی قدیمی اسم عربی خیار، قثه است و کسانی که قثا را خیار ترجمه می نمایند، سخت در اشتباه می باشند، زیرا قثا خیار چنبر است که در گذشته به آن «خیارزه» می گفتند. خیار چنبر در قدیم نام میوه دیگری بوده که در حال حاضر عطاران و دارو فروشان آن را فلوس می نامند و از مسهل های بسیار مفید و مشهور است و درخت آن به بزرگی درخت گردو است که در هندوستان می روید.

خوردن، بوبیدن و مالیدن خیار بر پیشانی جهت رفع سردرد مفید است. قطره قطره ریختن آب خیار در بینی و بوییدن آن جهت رفع گرفتگی، بی حوصلگی و 

کم خوابی مفید است. آشامیدن آب خیار جهت رفع اکثر تب های شدید، تسکین حرارت صفرا و خون، التهاب معده، رفع تشنگی، پاک کردن کبد، زیاد شدن ادرار، دفع سنگ کلیه و مثانه و بهبود یرقان سودمند است.

یک لیوان آب خیار با نیم سیر نبات، مسهل خوب و گوارایی است و صفرا و سودا را از معده به خوبی خارج می نماید که برای این کار آب خیار رسیده که کمی ترش مزه می باشد، بهتر است. اگر مقداری میخک را در آب خیار خیسانده و پس از 24 ساعت آن را صاف کرده و با 

عسل نوش جان نمایید، رنگ رخسارتان باز می شود؛ در حقیقت به کبد شما جلا می دهد و روح را شاداب می نماید.

اگر مبتلا به مرض قند هستید تا می توانید از خیار و تخم خیار استفاده کنید.

خیار از نظر طب قدیم ایران سرد است و خنك كننده بدن می باشد و به هضم غذا كمك می كند.

سایر خواص درمانی خیار شامل موارد زیر است :

1) حل كننده اورات و اسید اوریك است، بنابراین بیماری نقرس را درمان می كند.

2) ادرار آور است و برای رفع 

سوزش ادرار مفید است.

3) خون را تصفیه می كند.

4) خیار برای درمان مبتلایان به سوزش و بند آمدن ادرار مفید است.

5) عصاره برگ های له شده خیار ایجاد تهوع می كند، بنابراین در مسمومیت ها و اختلالات دستگاه گوارش مصرف می شود.

6) خیار عطش را تسكین می دهد.

7) خیار ملین است.

8) اگر خیار را حلقه حلقه كرده و روی پوست صورت بگذارید، 

چین و چروك های صورت را از بین می برد و صورت را جوان می كند.

9) اگر پوست شما چرب است خیار را با آب مقطر بپزید و با این آب صورت خود را شست و شو دهید.

10) اگر می خواهید همیشه لطافت پوست خود را حفظ كنید، همه روزه از لوسیون زیر استفاده كنید:

یك خیار معمولی را با دو لیون آب بجوشانید تا حجم آن یك لیوان شود. سپس آن را صاف كنید و بگذارید سرد شود. بعد 50 گرم 

بادام خام و پوست كنده را آسیاب كرده و با این آب مخلوط كنید. آن را به هم بزنید و با پارچه صاف كنید. به محلول صاف شده 250 گرم الكل سفید و یك گرم اسانس گل سرخ اضافه كنید و كاملا هم بزنید. هر روز از این لوسیون طبیعی به صورت خود بزنید تا پوست شما همیشه جوان بماند.

11) برای درمان اگزما، ترکیدن پوست و رفع خارش آن مفید است.

12) جوشانده پوست خیار برای 

یرقان داروی بسیار خوبی است و برای این کار بهتر است سه روز متوالی آن را نوش جان نمایید.

مضرات :

اشخاصی كه 

ناراحتی معده دارند، نباید در مصرف خیار زیاده روی كنند زیرا ممكن است باعث اختلال در دستگاه گوارش گردد.

خیار نفاخ است، چون سریعا در معده فاسد می شود. برای رفع نفخ و دل درد ناشی از خوردن خیار می توانید مقداری عرق نعنا یا کمی آبجوش و نبات بخورید.

همیشه باید خیار را قبل از غذا خورد كه به هضم غذا كمك كند. كسانی كه نمی توانند خیار را خوب هضم كنند، باید آن را با نمك بخورند.