جعفری:

جعفری گیاهی دو ساله است و به حالت وحشی، در اكثر نواحی جنوب شرقی اروپا، شمال افریقا، آسیا و ایران می روید. به علاوه در نواحی مختلف پرورش می یابد.

نکات تغذیه ای:

جعفری یک منبع بسیار خوب ویتامین A، وتامین C و وتامین K می باشد. به علاوه جعفری منبع غذایی خوبی از آهن و اسید فولیک است.

منظور از منبع بسیار خوب، یعنی 20 درصد یا بیشتر نیاز روزانه ی فرد به آن ماده مغذی را برآورده می کند. منبع خوب، یعنی 10 تا 20 درصد نیاز را برآورده می کند.

جعفری شامل دو جزء خیلی مهم در ترکیب خود می باشد که موجب شده این سبزی نقشی بی همتا در سلامت انسان داشته باشد: روغن های فرار و فلاوونوئیدها.

1- روغن های فرار:

اولین جزء مهم موجود در جعفری، روغن های فرار می باشند. این روغن ها به نام روغن های ضروری یا اسانس های گیاهی نیز خوانده می شوند.

از ترکیبات مهم این گروه می توان به میریستیسین (myristicin)، لیمونن (limonene)، آلفا توژن (alpha-thujene) و اِاوجنول(eugenol) اشاره کرد. با تغلیظ این مواد عصاره ای حاصل می شود که دارای خواص درمانی فوق العاده است.

در مطالعات انسانی مشخص شده است که روغن های فرار موجود در جعفری مخصوصا میریستیسین، از شکل گیری و تشکیل تومورها(مخصوصا تومورهای ریه) جلوگیری می کنند. در تحقیقات دیگری مشخص شده است که فعالیت آنزیم گلوتاتیون S ترانسفراز را که مسئول پیشگیری از تخریب سلولی می باشد، تحریک می کند.

2- فلاوونوئیدها:

دومین جزء مهم آن، فلاوونوئیدها می باشند. از ترکیبات مهم این گروه که در جعفری یافت می شود، می توان آپیئین(apiin)، آپیجنین(apigenin)، کریسواِریول(crisoeriol) و لوتئولین(luteolin) را نام برد.

 جعفری؛ آنتی اکسیدانی قوی

* فلاوونوئیدهای موجود در جعفری مخصوصا لوتئولین(luteolin) از تخریب سلولی ناشی از رادیکال های آزاد اکسیژن جلوگیری می کنند. از این رو در مطالعات انسانی از عصاره غلیظ جعفری به عنوان یک ماده غذایی که ظرفیت آنتی اکسیدان بدن را بالا می برد، استفاده می شود.

* جعفری علاوه بر روغن های فرار و فلاوونوئیدها، منبع بسیار خوب ویتامین C و ویتامین A است که برای پیشگیری از ابتلا به خیلی از بیماری ها حیاتی هستند.

ویتامین C دارای عملکردهای متفاوتی در بدن می باشد. این ویتامین یک آنتی اکسیدان مهم است. در فقدان این ویتامین، رادیکال های آزاد موجب بروز بیماری های مختلفی مانند: گرفتگی عروق، سرطان روده، دیابت و آسم می شوند. بنابراین متوجه می شویم چرا افرادی که مقدار زیادی از غذاهای حاوی ویتامین C را مصرف می کنند، کمتر دچار این بیماری ها می شوند.

ویتامین C دارای اثر ضد التهابی نیز می باشد. بنابراین برای بهبود بیماری هایی مثل التهاب مفاصل و استخوان ها مفید است.

رژیم های غنی از بتا کاروتن نیز از پیشرفت بیماری های تصلب شرائین، دیابت، سرطان روده، آسم و التهاب مفاصل و استخوان ها جلوگیری می کنند.

بتا کاروتن در بدن به ویتامین A تبدیل می شود که یک ماده خیلی مهم برای تقویت سیستم ایمنی است و به آن ویتامین "ضد عفونت" نیز می گویند.

 جعفری برای قلب سالم

جعفری یک منبع خوب اسید فولیک، یکی از مهم ترین ویتامین های گروه B، می باشد. این ویتامین نقش های متعددی را در بدن به عهده دارد.

یکی از حیاتی ترین نقش های آن در ارتباط با سلامت قلب و عروق است. به این ترتیب که برای تبدیل هموسیستئین به مولکول های بی خطر ضروری است. اگر مقدار هموسیستئین در بدن بالا رود، به سلامت رگ ها آسیب می رساند.

استفاده از مواد غذایی غنی از اسید فولیک مانند جعفری هم برای افراد مبتلا به بیماری های قلبی و دیابت، و هم برای افرادی که می خواهند از این بیماری ها پیشگیری کنند، بسیار خوب است.

در ضمن اسید فولیک، ماده مغذی مهمی برای تقسیم به موقع و مناسب سلول هاست. از این رو برای پیشگیری از سرطان ها مخصوصا سرطان روده و سرطان دهانه رحم در زنان بسیار مفید است.

حفاظت در برابر آرتریت روماتوئید

علیرغم اینکه در یک مطالعه نشان داده شد که دوز بالای موکمل ویتامین C موجب بدتر شدن استئوآرتریت( یک نوع بیماری تحلیل برنده مفاصل که با افزایش سن اتفاق می افتد) می شود، در مطالعه ای دیگر در همین زمینه نشان داده شد که غذاهای غنی از ویتامین C مانند جعفری و نه مکمل آن، موجب حفاظت افراد در برابر التهابات پلی آرتریت(نوعی از آرتریت که در آن، دو یا بیش از دو مفصل درگیر می شوند) می گردند.

اگر بعد از خوردن بعضی مواد غذایی مانندسیر یا پیاز، متوجه بوی بد دهان تان شدید، جویدن مقداری جعفری تازه، به خوشبو شدن دهانتان کمک فوق العاده ای خواهد کرد.

روش دیگری که بدین منظور می توانید به کار برید، جوشاندن آرام یک مشت برگ جعفری به همراه چند عدد میخک در یک لیوان آب است.

  درمان کم خونی

از آنجایی که جعفری هم آهن و هم ویتامین C فراوانی دارد، می تواند به درمان کم خونی ناشی از فقر آهن کمک زیادی نماید، زیرا ویتامین C ، موجب افزایش جذب آهن نیز می شود.

جعفری و اگزالات ها

جعفری دارای اگزالات است. زمانی که مقدار اگزالات ها در بدن بالا برود، مشکلاتی را برای بدن ایجاد می کنند. به همین دلیل ممکن است افراد مبتلا به بیماری های کلیوی و کیسه صفرا ، از خوردن این سبزی خودداری کنند.

در مطالعات آزمایشگاهی دیده شده است که اگزالات می تواند با جذب کلسیم در بدن تداخل نماید.

با این حال در خیلی از تحقیقات مشابه دیگر، دیده شده که توانایی مواد غذایی دارای اگزالات برای کاهش جذب کلسیم، بسیار کم است و به طور قطع آن مقدار کلسیمی که از طریق این مواد غذایی به بدن ما می رسد، بسیار بیشتر از تاثیر منفی اگزالات ها بر روی جذب آن می باشد.

اگر شما دستگاه گوارشی سالمی دارید و شرایط شما به گونه ای است که می توانید به راحتی و با آرامش غذا بخورید و از غذایی که می خورید، لذت ببرید، خوردن غذاهای گیاهی غنی از کلسیم که دارای اگزالات نیز می باشند، برای شما مفید خواهد بود.

لیموشیرین:             

لیمو شیرین ، گونه‌ای لیمو است با نام علمی (Citrus medica ) . میوه آن شیرین و درشت

- غنی از عناصر قلیایی است.

- لیمو حاوی مقدار زیادی اسیدسیتریک و ویتامین C می‌باشد.

 - مقدار زیادی فسفر، منیزیم، پتاسیم، سدیم و کلسیم دارد.

 - حالت تازه کنندگی داشته و در صورتی که در چای ریخته شود، طعم مطبوعی پیدا می‌کند.

 - عامل ضدعفونی کننده بدن است و به طور طبیعی از تخمیر در معده جلوگیری می‌کند.

 - مصرف لیموشیرین در آنفلوانزا و افرادی که دچار تب ناشی از بیماری شده‌اند، توصیه

می‌شود. چرا که این میوه خاصیت سم زدایی داخل بدن را از خود نشان داده‌است.

- لیمو باعث حفظ کلسیم بدن می‌شود.

 - مصرف لیمو در زمان زکام و گلودرد بسیار موثر است.

 - در طب سنتی از لیمو شیرین به عنوان میوه ای خنک کننده یاد می‌کنند که برای رفع التهاب

و عطش بیماران تب‌دار توصیه می‌شود.

 ـ حجم زیادی از لیمو شیرین را آب تشکیل می‌دهد و به همین دلیل این میوه خاصیت ادرار آور

و همین طور ملین دارد.

 - مرکبات و از جمله لیموشیرین، سرگیجه را بر طرف می‌کند.

نارنگی:          

دانشمندان دانشكده داروسازی لیسستر تركیبی را در پوست نارنگی به نام Salvestrol Qیافته‌اند كه سلولهای سرطانی انسان حاوی آنزیم “‪CYP۱B۱‬ ‪ “P۴۵۹‬را نابود می‌كند. این یافته می تواند به درمان سرطانهایی نظیر سرطان سینه، ریه، پروستات و تخمدان کمک شایانی کند.
نارنگی حاوی پروتئين ، چربي ، قند، مقدار زيادي فسفر، كلسيم مي باشد.
از خواص مهم نارنگی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
-خون را تصفيه و زياد مي كند.
-به خاطر داشتن مقدار فسفر و كلسيم بالا، نارنگي يكي از ميوه هايي است كه در تشكيل استخوان و اسكلت بدن موثر است.
-حاوي مقدار زيادي منيزيم است و از اين طريق در فعاليت عضلاني، دستگاه گوارش و سيستم عصبي موثر است.
-سرد و تر ، مفرح قلب ،رافع خفقان، صفرا بر و فرونشاننده لهيب معده و كبد است .
-نارنگي مسكن اعصاب است و براي كليه بيماران مفيد است .
-اگر مي خواهيد شب راحت بخوابيد چند تکه نارنگي بخوريد .

کارشناسان تغذیه می‌گویند نارنگی به دلیل داشتن ویتامین‌های ث، آ و ب مفرح قلب است و می‌تواند اعمال قلب را تنظیم کند.

به گفته آنان، طبیعت نارنگی سرد است و مسکن خوبی برای سلسله اعصاب است.

این میوه ادرار آور خوبی است و از این رو می‌تواند سموم بدن را دفع کند.

گلابی:               

یكی از خواص گلابی خاصیت ملین بودن آن است و دانه های ریزی كه در موقع خوردن گلابی احساس می كنید، برای دفع مواد زائد مفید می باشند.البته افرادی كه یبوست دارند سعی كنند بلافاصله پس از خوردن ۱ تا ۲ عدد گلابی آن را با یك لیوان آب ولرم همراه كنند كه خاصیت ملین بودن آن قوی تر شود. گلابی میوه ای است برای تقویت افراد ضعیف و همچنین بسیار مفید برای آنهایی كه در دوران نقاهت هستند. آب گلابی و آب به را اگر با هم مخلوط كنید و بنوشید تقویت كننده بسیار خوبی خواهد شد. مصرف گلابی ترشح بزاق دهان را زیاد می كند، در نتیجه باعث تسهیل عمل در دستگاه هاضمه می شود.
تانن و املاح پتاسیم كه در گلابی وجود دارد اسیداوریك را به هر اندازه و مقداری كه باشد حل می كند، به همین جهت افراد مبتلا به رماتیسم، نقرس(لینك) و آرتروز می توانند از گلابی بهره زیاد ببرند.
فشار خون(لینك) یكی دیگر از ناراحتی هایی است كه خوردن گلابی به آن كمك بسیار می كند و تصفیه كننده خون نیز است. فیبر موجود در گلابی لاینین (Linin) نام دارد كه غیر قابل حل بوده و برای كاهش كلسترول(لینك) موثر است.
در یك عدد گلابی متوسط حدود ۴ گرم فیبر وجود دارد. بنابراین اگر دو عدد گلابی در روز خورده شود در حدود ۳۲ درصد فیبر مورد نیاز روزانه بدن انسان تامین می شود. توجه شود كه قسمت عمده فیبر گلابی در پوست و بلافاصله زیر پوست آن قرار دارد و اگر با پوست خورده شود از تمام فیبر آن استفاده می شود. ماده مهم دیگری كه در گلابی موجود است عنصر بور (بوران Boron) است كه به بالا بردن جذب كلسیم و در نتیجه جلوگیری از پوكی استخوان(لینك) بخصوص برای زنان در دوران یائسگی بسیار كمك می كند. همچنین از آنجا كه طبق معمول موادی كه برای استخوان ها مفیدند، برای مغز نیز نافع اند، گلابی هم از این امر مستثنی نیست و از میوه هایی است كه برای حافظه و تمركز نیز مفید است. در هر گلابی متوسط حدود ۳/۰ میلی گرم عنصر بور وجود دارد و اگر ۵ وعده در روز از میوه ها و سبزی هایی مانند گلابی خورده شود به طور تقریبی مقدار بور مورد نیاز بدن انسان تامین می شود.
هر صد گرم گلابی از لحاظ تغذیه ای دارای ۶۰ كیلوكالری، نیم گرم پروتئین، نیم گرم چربی، ۱۴ گرم گلوسید، یك و نیم گرم فیبر و ۱۳۰ میلی گرم پتاسیم است.

کرفس:                

کرفس مانند هویج، ‌پیاز و گوجه فرنگی یکی از مواد همیشگی در خانه است. بافت سفت و طعم مشخص آن در سالاد و بسیاری از غذاها آن را جزء یکی از غذاهای مطبوع کرده است.اگرچه کرفس را می‌توان در هر فصلی پیدا کرد اما بهترین طعم را در فصل تابستان دارد. رشد کرفس به اندازه 30 تا 40 سانتیمتر است و از برگهایی تشکیل شده است که بوسیله ساقه به هم متصل شده است و شکلی خرطومی‌پیدا می‌کند. کرفس گیاهی دو ساله است که متعلق به خانواده آمبلیفریا می‌باشد و گیاهانی مانند هویج، رازیانه،‌ جعفری و شوید نیز به آن تعلق دارند.گرچه همه از ساقه کرفس استفاده می‌کنند اما برگ، ریشه و دانه‌های آن نیز می‌توانند بعنوان غذا و همچنین درمانهای طبیعی استفاده گردند.

فواید کرفس

کرفس حاوی ویتامین c و مواد دیگری است که سلامت را تقویت می‌کنند موادی مانند فالیدز(phalides)، که باعث کاهش کلسترول می‌شود و کومارینز‌(Coumarrins) که از ابتلا به سرطان جلوگیری می‌کند.
منبعی از ویتامین C

تاثیر بر فشار خون

کرفس حاوی موادی است که به آن سالیدس(Pthalides) می‌گویند و به آرام شدن (Relax) ماهیچه‌های اطراف رگها کمک می‌کند و باعث گشاد شدن رگها می‌گردد. با فضا‌هایی که در رگها بوجود می‌آید خون می‌تواند با فشار کمتری حرکت ‌کند و فشار خون بالا کاهش می‌یابد. سالیدس، استرس را نیز کاهش می‌دهد.( استرس عامل انقباض رگها می‌باشد.) کرفس حاوی سدیم بالا نیز می‌باشد.

کاهش دهنده کلسترول

در مطالعه‌ای که بر روی حیواناتی با کلسترول بالا انجام گرفت، مشخص شد که کرفس کلسترول خون را کاهش می‌دهد.

ادرار آور بودن

دانه‌های کرفس و خانواده آن که در اطراف مدیترانه یافت می‌شوند به عنوان ماده‌ای ادرار آور استفاده می‌شوند. امروزه ما می‌دانیم که کرفس به دلیل وجود پتاسیم و سدیم که مواد معدنی بسیار مهمی‌در حفظ تعادل در ادرار و تحریک آن هستند، بعنوان گیاهی ادرار آور مصرف می‌شود.

بالا بردن سلامتی

کرفس حاوی ماده‌ای است بنام کومارین(Coumarins) که از تخریب سلولها بوسیله رادیکالهای آزاد جلوگیری می‌کند، بنابراین باعث کاهش تغییراتی می‌شود که افزایش آنها موجب سرطانی شدن سلولها می‌گردد. همچنین کومارین فعالیت گلبولهای سفید، که مدافعان سیستم ایمنی هستند و سلولهای غیر طبیعی که سلولهای سرطانی از آن جمله می‌باشند را مورد هدف قرار می‌دهد را افزایش می‌دهد. ماده دیگری که وجود دارد استیلنیک(Acetylenics) است که مشاهده شده است در متوقف نمودن رشد سلولهای سرطانی موثر است.

چگونه کرفسی تهیه کنیم و چگونه آن را ذخیره نماییم

کرفسهایی را انتخاب نمایید که ترد و خشک باشند و بتوان به راحتی آنها را از هم جدا نمود. ساقه‌های کرفس باید در کنار هم و متصل باشند و جدا از هم نباشند. برگهایش باید سبز شاداب باشند و عاری از برگهای زرد و قهوه‌ای باشد.

بعضی مواقع در کرفس قسمتهای سیاهی دیده می‌شود که به آن قلب سیاه گفته می‌شود و توسط حشرات در آن بوجود می‌آید. برای مطمئن شدن از خراب نبودن کرفس بین ساقه‌های آن را نگاه کنید که نقطه‌های قهوه‌ای و سیاه در آن دیده نشود.

گیلاس:                

نام علمی گیلاس (Prunus avium) و از خانواده ی (Rosaceae) می باشد. درخت گیلاس بدون خار و دارای میوه ی گوشت‌ دار و محتوی یک هسته است.

گیلاس میوه ی کوچک، گرد و ملین است که در هنگام چیدن به رنگ قرمز یا سیاه می‏ باشد و دارای یک هسته است. در واقع در طبیعت سه نوع گیلاس به رنگ‏ های قرمز، سیاه و زرد یافت می ‏شود.گیلاس ‏ها را همیشه رسیده می ‏چینند زیرا پس از چیدن به خوبی رشد نمی ‏کنند و شما می ‏توانید آن را تنها 1 تا 3 روز به خوبی نگهداری نمایید.

استفاده از گیلاس:

گیلاس‏ ها را بهتر ا‏ست تازه‏ تازه پس از چیدن از درخت تناول کرد.

اغلب از گیلاس، مربا و یا ژله درست می‏ کنند زیرا نمی ‏توان آن را به صورت تازه ذخیره و نگه ‏داری کرد، ولی می ‏توان آن ها را فریز کرد؛ البته بهتر است که اول هسته ‏های آن در آورده شود.

فواید گیلاس:

بر طبق آخرین و بهترین اخبار به دست آمده مشخص گردیده که گیلاس‏ ها منبع غنی آنتی ‏اکسیدان‏ ها هستند.

گیلاس ‏ها غذای متداولی در عصر حجر بوده‏ اند و باستان‏ شناسان بقایای هسته‏ های گیلاس را در بسیاری از غارها و صخره‏ های مسکونی ما قبل تاریخ یافته ‏‏اند.

گروه‏ های گیاه شناختی زیر مجموعه درخت ‏های گیلاس شامل: درختان آلو، هلو، بادام و زرد‏آلو است و نه تنها از میوه درخت گیلاس، بلکه از شکوفه‏ ها و چوب آن نیز استفاده می‏ گردد.

برای این که ارزش این گیاه را بدانیم کافی است بگوییم تمام قسمت ‏های این میوه یعنی: گوشت، دم، هسته، برگ و ساقه ی آن در طب و صنعت استعمال دارد.

همه ی ما از مصرف گیلاس تازه در یک روز گرم تابستانی لذت می‏ بریم؛ این میوه دارای چربی کم و فیبر زیاد است و اگر شما درمان های گیاهی را قبول داشته باشید، بدانید که گواترمزمن با خوردن گیلاس تا حد زیادی کنترل می‏ شود و همچنین مانند یک عامل تخلیه و زهکشی در مجاری ادرار و لوله‏ های هاضمه کار می‏ کند و سنگ‏ ها را از بین می‏ برد و مصرف آن در حد مناسب به مبتلایان به دیابت و ورم مفاصل توصیه می ‏شود زیرا میوه‏ ای است که نشاسته ی کمی دارد و قندش برای افراد دیابتی زیان بار نیست(البته باز هم تاکید می شود که اگر به میزان توصیه شده توسط متخصص تغذیه مصرف شود).

گیلاس همچنین مسکن اعصاب بوده، ملین است، خون را پاک و معده را نیز تمیز می ‏کند و جوشانده ی دم گیلاس برای دفع سنگ‏ های مثانه و تمیز کردن مجاری ادرار در طب تجربی مصرف دائم دارد.

بادام:

کارشناسان تغذیه‌ای تاکید دارند: مغز بادام انرژی بخش و تسکین دهنده است.

به گزارش ایسنا، بادام حاوی مقادیر زیادی از یک نوع اسید آمینه موسوم به «آرجینین» است که به آرامش عروق خونی کمک می‌کند و گردش خون را بهبود می‌بخشد، اما متخصصان می‌گویند: حتی اگر مصرف هر روز بادام برایتان مقدور نیست، می‌توانید برای دریافت این اسید آمینه مفید از خوردنی‌های دیگری مثل لوبیا، ماهی آزاد و گندم استفاده کنید.

به گزارش روزنامه‌ «سین چو» مردانی که قصد دارند، توان جنسی خود را بهبود بخشند علاوه بر بادام و مصرف این اسید آمینه باید چربی شکم خود را آب کرده و با ورزش کردن کلسترول خون خود را پایین بیاورند. وجود این ارتباط را متخصصان طب سنتی چینی هم تاکید کردند. بادام در واقع یک منبع غذایی پرچرب است که برخلاف دیگر غذاهای چرب نه تنها برای سلامتی خطری ندارد، بلکه آن را تضمین می‌کند.

به گزارش ایسنا، چربی موجود در بادام از جنس همان چربی است که در روغن زیتون یافت می‌شود و به همین خاطر به تایید پزشکان برای سلامت قلب مفید است. بادام می‌تواند میزان کلسترول بد خون را پایین آورده و خطر بروز امراض قلبی را کاهش دهد. بادام همچنین برای درمان زخم روده، مثانه واسهال مفید بوده و بادام بو داده برای معده مقوی است.

چغاله بادام هم لثه و ریشه دندان را تقویت می‌کند و برای رفع خشکی دهان مفید است. از سوی دیگر، دم کرده پوست قهوه‌ای رنگ مغز بادام، بهترین دارو برای تسکین درد و التهاب مجاری تنفسی است. روغن بادام هم خواب آور بوده و برای درمان بی‌خوابی موثر است.

بنابراین گزارش، بادام منبع غنی از ویتامین D، منیزیم و پتاسیم است و می‌تواند در محافظت از بدن در مقابل ابتلا به دیابت موثر باشد. یکی دیگر از ویژگی‌های بادام این است که نه تنها به کاهش وزن کمک می‌کند، بلکه از بازگشت مجدد اضافه وزن جلوگیری می‌نماید.

روغن بادام شیرین به دلیل خاصیت نرم کنندگی و ضدالتهاب در کرم‌ها و پمادها استفاده می‌شود. برای رفع خارش پوست کودکان مبتلا به سرخک و مخملک هم روغن بادام را به تمام سطح بدن آنان می‌مالند تا خارش را تسکین دهد. مالیدن روغن بادام روی پوست التهاب را رفع کرده و سوختگی را درمان می‌کند. روغن بادام اگزما را هم برطرف می‌کند.

متخصصان تغذیه می‌گویند: پروتئین موجود در یک فنجان بادام از یک عدد تخم مرغ بیشتر است و خوردن آن در تامین پروتئین بدن نقش زیادی دارد. بادام با وجود حجم کم، انرژی زیادی تولید می‌کند و از این رو یک میان وعده مناسب است.

به گزارش ایسنا، بادام دارای مواد مغذی فراوانی است، اما چون سنگین و دیرهضم است، توصیه می‌شود، در روز حداکثر10 عدد از آن مصرف شود که برای سود رساندن به بدن کافی است و در مصرف آن نباید افراط کرد.

بادمجان  :

بادمجان از زمان های بسیار قدیم در هند كشت می شده و از آن جا به نقاط دیگر جهان، راه یافته است.

چین از قرن نهم هجری شروع به كشت و زرع آن كرد.

تجار انگلیسی این گیاه را در قرن هفدهم میلادی از گینه به انگلستان برده و آن را كدوی گینه ای نامیدند.

در ایران نیز مرغوب ترین نوع آن را به كاشان نسبت می دهند.

فواید تغذیه ای

بادمجان دارای خواص تغذیه ای بسیار مفید است به شرط این که سرخ نشود.

 * از ویتامین های موجود در بادمجان می توان به ویتامین های گروهB (مخصوصا  B1 وB6)، ویتامین A و Cو مواد معدنی مختلف از جمله كلسیم، فسفر، مس، گوگرد، منیزیم، پتاسیم و آهن اشاره کرد.

* علاوه بر ویتامین ها و املاح یاد شده، بادمجان دارای فیتونوترینت هایی است که خاصیت آنتی اکسیدانی فوق العاده ای دارند. فیتونوترینت های موجود در بادمجان شامل اجزای فنولیکی مانند کافئیک و کلوروژنیک اسید(chlorogenic acid) و فلاوونوئیدها مانند ناسونین(nasunin) می باشند. اجزای فنولیکی دارای خاصیت ضد سرطانی، ضدکلسترول بد خون و ضد ویروسی می باشد.

* این گیاه حاوی فیبر بالایی است از این رو برای درمان یبوست و کاهش کلسترول مفید است.

* تحقیقات جدید نشانگر آن است كه بادمجان دارای ماده ای ضد تشنج است و در درمان صرع اثر بسیار خوبی دارد.

* بادمجان کالری پایینی دارد (هر 100 گرم آن دارای 35 کیلوکالری انرژی است)، به همین دلیل برای افرادی که قصد کاهش وزن دارند، مفید است.

* به علاوه انیس گلایسمی پایین آن(کمتر از 15)، موجب شده است که برای بیماران دیابتی نیز سودمند باشد.

* بادمجان به دلیل داشتن پتاسیم بالا و سدیم پایین، برای کاهش فشار خون بسیار سودمند است.

 مراقب باشیدبادمجان باید كاملاً رسیده مصرف شود، چرا كه نارس آن دارای ماده ای سمی است و در كسانی كه از آسم رنج می برند، تحریك كننده به شمار می آید.

 مصرف بادمجان را به افرادی كه از مشكلات گوارشی رنج می برند، توصیه نمی كنیم.

همچنین به علت دارا بودن ماده ای سمی به نام سولانین برای افرادی كه حساسیت دارند، مناسب نیست، این افراد به خصوص به نمونه های تخم  دار بادمجان حساسیت داشته و بلافاصله بعد از خوردن آن، دچار چشم درد شده یا پوست بدن شان خارش پیدا می كند و در مواردی مبتلا به كهیر می شوند.

بادمجان و اگزالات ها

بادمجان دارای اگزالات است. زمانی که مقدار اگزالات ها در بدن بالا برود، مشکلاتی را برای بدن ایجاد می کنند. به همین دلیل ممکن است افراد مبتلا به بیماری های کلیوی و کیسه صفرا، از خوردن این سبزی خودداری کنند.

در مطالعات آزمایشگاهی دیده شده است که اگزالات می تواند با جذب کلسیم در بدن تداخل نماید.

پسته :